Dziękujemy Jego Ekscelencji za list do Bronisława Komorowskiego z prośbą o niepodpisywanie ratyfikacji Konwencji Przemocowej

Adresat/Adresaci petycji: Ksiądz Biskup Ignacy Dec

 

Dziękujemy Jego Ekscelencji za list do Bronisława Komorowskiego z prośbą o niepodpisywanie ratyfikacji Konwencji Przemocowej

01.000
  807
 
807 osób podpisalo petycję. Pomóż nam osiągnąć cel 1.000 podpisów.

Dziękujemy Jego Ekscelencji za list do Bronisława Komorowskiego z prośbą o niepodpisywanie ratyfikacji Konwencji Przemocowej

Dziękujemy Biskupowi Ignacemu Decowi za odważny głos Dobrego Pasterza, który broni nas przed tym, co jest zagrożeniem dla wartości naturalnych i ogólnoludzkich, a przede wszystkim uderza w instytucję małżeństwa i rodziny.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przyjął 6 lutego 2015 r. uchwałę otwierającą drogę do ratyfikacji przez Prezydenta Polski "Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i przeciwdziałaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (CAHVIO)"

9 lutego 2015 Biskup Świdnicki Ignacy Dec zaapelował w liście otwartym do prezydenta RP o niepodpisywanie ratyfikacji tej Konwencji. Ksiądz Biskup zauważa, że nazwa dokumentu jest wzniosła i słuszna, ale jej treść dla zdrowo myślących ludzi jest nie do przyjęcia:

«Ratyfikacja tego dokumentu i wprowadzenie jego postanowień w życie rodzinne i społeczne stanowi wielkie zagrożenie dla wartości naturalnych i ogólnoludzkich, przede wszystkim uderza w instytucję małżeństwa i rodziny.» Pełen tekst listu otwartego.

Pragniemy podziękować Księdzu Biskupowi za zajęcie jasnego stanowiska w sprawie tej Konwencji. Głos polskich duszpasterzy powinien być jak najdonioślej słyszalny, ponieważ wielu wiernych Kościoła nie dostrzega rzeczywistych celów do których dążą zapisy konwencji skryte pod jej nośnym tytułem. Jednocześnie, wiele osób sądzi że konwencja może pomóc ofiarom przemocy, a nie zdają sobie oni sprawy z tego, że prawo w Polsce już otacza opieką osoby narażone na przemoc w stopniu przekraczającym zapisy konwencji, ale bez genderowej ideologii.


Jednocześnie chcemy podkreślić najważniejsze kontrowersje dotyczące tej Konwencji.

1. Niektóre kontrowersyjne lub sprzeczne z polskim prawem zapisy Konwencji.

  • Art. 2 ust 1 Konwencji wprowadza dyskryminację ze względu na płeć i jest sprzeczny z art. 32 ust 1 oraz art. 33 naszej Konstytucji.
  • Art. 3c Koncepcja definiuje płeć wyłącznie jako gender, pomijając płeć biologiczną.
  • Art. 4 ust. 4 Konwencji zabrania uznawania za dyskryminację aktów dyskryminacji w stosunku do mężczyzn.
  • Art. 6 Konwencji narusza zasady bezstronności światopoglądowej państwa (Konstytucja RP, art. 25 ust. 2), zobowiązuje Państwa-Strony do kierowania się koncepcją gender w toku wdrażania Konwencji.
  • Art. 14 ust. 1 Konwencji narzuca wykorzystanie systemu publicznej oświaty do indoktrynacji dzieci ideologią gender.
  • Art. 28 konwencji narzuca naruszanie tajemnicy adwokackiej, prawo do sądu oraz prawo do obrony.
  • Art. 53 Konwencji narusza zasady trójpodziału władzy, swobody poruszania się i prawa do sądu
  • Art. 69 Konwencji narzuca możliwość wywierania nacisków ograniczających suwerenne kompetencje Rzeczypospolitej. Funkcjonowanie podobnej Konwencji Belém do Pará wskazuje, że mająca działać na mocy Konwencji CAHVIO grupa GREVIO może służyć wywieraniu presji w kierunku legalizacji i upowszechnienia aborcji.
  • Co więcej, art. 78 Konwencji nie zezwala na wprowadzenie do ratyfikacji zastrzeżeń znoszących działanie najbardziej kontrowersyjnych artykułów tej konwencji.
  • Art. 44 ust. 4 Konwencji odbiera ofiarom przemocy prawo do odmowy zeznań – odpowiednia zmiana w polskim prawie już została wprowadzona i weszła w życie 27 stycznia 2014 r. Zmusza ona ofiary przemocy czy gwałtów do zeznań pod rygorem odpowiedzialności karnej za zatajenie prawdy.

2. Sprzeczne z Polską tradycją zapisy Konwencji

  • Art. 12 Konwencji narzuca promocję zmiany społecznych i kulturowych wzorów zachowań kobiet i mężczyzn opartych na stereotypowych rolach kobiet i mężczyzn. Typowe role kobiety i mężczyźni realizują w małżeństwie i opartej na nim rodzinie. W tej dziedzinie ma nastąpić zmiana, a więc takie relacje nie będą wspierane. Na to wsparcie mogą natomiast liczyć role niestereotypowe.
  • Art. 14 Konwencji narzuca podjęcie niezbędnych działań, by wprowadzić na wszystkich poziomach nauczania treści dotyczące niestereotypowych ról kobiet i mężczyzn. Należy to rozumieć jako promocję od przedszkola do szkół wyższych wszelkich odchyleń – np. promowanych przez lobby LGBT.
  • Konwencja dotyczy przemocy wobec kobiet i w rodzinie, a wprowadza definicję płci jako kategorii społeczno-kulturowej. W ten sposób zmienia się charakter rodziny. Nie trzeba być już kobietą i mężczyzną, a taka definicja jest w polskiej konstytucji. Wystarczy uważać się za kobietę i mężczyznę i już można mówić o rodzinie.
  • Przepisy Konwencji stwarzają przepisy otwierające furtkę do kwestionowania chronionego konstytucyjnie modelu rodziny oraz praw rodziców do wychowania swoich dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami.
  • Ratyfikacja Konwencji wiązałaby się z ponoszeniem przez Polskę istotnych obciążeń finansowych.

3. Wadliwe lub niezgodne z prawdą założenia Konwencji

  • Konwencja nie stanowi skutecznego instrumentu zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet, ponieważ twórcy Konwencji nie zidentyfikowali rzeczywistych zagrożeń i źródeł przemocy, jednocześnie całkowicie ignorując lub marginalizując czynniki, które realnie warunkują zachowania przemocowe, takie jak np.:
    • problem alkoholizmu i innych uzależnień;
    • rozpad czynników chroniących przed przemocą (takich jak rodzina, autorytet Kościoła czy tradycyjny szacunek dla kobiet);
    • uprzedmiotowienie i seksualizacja kobiet w mediach;
    • obecność przemocy w środkach masowego przekazu;
    • nieumiejętność rozwiązywania problemów, problemy z komunikacją.
  • Konwencja ignoruje badania psychologiczne dotyczące przemocy, uwzględniające jej złożoność i wielopoziomowość, np. uznawany za najlepszy model źródeł przemocy autorstwa Urie Bronfrenbrennera, który uwzględnia komponent społeczny, kulturowy i rodzinny. Zamiast wyników badań, Konwencja posługuje się prostym, ideologicznym założeniem iż źródłem przemocy jest religia i kultura - i żąda wyrugowania religii i kultury...
  • W konwencji wszystkie zapisy dot. kobiet odnoszą się nie do płci biologicznej, ale do płci społeczno-kulturowej (gender) – a więc dotyczą osób uważających się za kobiety, a nie kobiet w sensie biologicznym. Trudno to zauważyć w polskim tłumaczeniu konwencji, ponieważ wszędzie tam gdzie w oryginale występuje „płeć społeczno-kulturowa” (gender) – w tłumaczeniu użyto słowa „płeć”.

4. Konwencja pomija stan faktyczny.

  • W wielu krajach, zwłaszcza krajach skandynawskich, już od pewnego czasu zdecydowano się wcielić w życie rozwiązania inspirowane przez założenia konwencji. Tymczasem, w krajach, które tak pojmują przemoc wobec kobiet wg badań, wg niezależnych kryteriów badawczych, przemocy doznało odpowiednio: Dania - 52% kobiet; Finlandia - 47%; Szwecja - 46%; Holandia - 45%; Francja - 44%. W Polsce ten odsetek wynosi „tylko” 19%. Natomiast raportowalność przemocy w Polsce jest ponad 2-krotnie wyższa niż w powyższych krajach.
  • Konwencja narzuca wszystkim zuniformizowane rozwiązania, które być może mają do pewnego stopnia sens w krajach uznających jedynie silnie paternalistyczny model rodziny – jak kraje muzułmańskie – ale są nie do przyjęcia w krajach o kulturze demokratycznej i wywodzącej się z tradycji chrześcijańskiej.

5. Istnieją już przepisy prawne w Polsce, tworzące system ochrony rodzin i ich członków, zapewniające bardzo szeroką ochronę przed przemocą zarówno fizyczną czy psychiczną jak i ekonomiczną. Najważniejsze z nich to:

  • Konstytucja RP
  • Kodeks rodzinny i opiekuńczy
  • Kodeks cywilny
  • Kodeks postępowania cywilnego
  • Kodeks pracy
  • Kodeks karny
  • Kodeks postępowania karnego
  • Kodeks wykroczeń
  • Ustawa o systemie oświaty
  • Ustawa o pomocy społecznej
  • Ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich
  • Ustawa o rzeczniku praw dziecka
  • Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
  • Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej
  • Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie
  • Konwencja o Prawach Dziecka przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych, 20 listopada 1989 r. ratyfikowana przez Prezydenta Polski

Należy szczególnie podkreślić, że przepisy prawa polskiego już zapewniają kobietom co najmniej taki standard ochrony jak rozwiązania Konwencji. Te postanowienia Konwencji, które nie są sprzeczne z polskim porządkiem prawnym, od dawna w Polsce funkcjonują – na szczeblu ustawowym, w dokumentach wykonawczych i w poszczególnych programach realizowanych przez organizacje pozarządowe.

Wyniki badań przeprowadzonych przez Agencję Praw Podstawowych pozwalają twierdzić, że stosowane w Polsce rozwiązania są skuteczniejsze niż działania podejmowane w oparciu o założenia przyświecające Konwencji CAHVIO. Można wręcz pokusić się o stwierdzenie, że to rozwiązania przyjęte w Polsce winny być wzorem dla Unii Europejskiej – a nie odwrotnie.

Analizę Konwencji CAHVIO przeprowadził Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris i opracował szczegółowy, ponad 100-stronicowy raport p.t.: „Czy Polska powinna ratyfikować Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i przeciwdziałaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej?” - oraz jego skrót w postaci przystępnej broszury.

 

P.S. zachęcamy też do podpisania podobnej petycji skierowanej do Prezydentra RP.

+ List do:

Podpisz tę petycję teraz!

 
Please enter your email
Please enter your first name
Please enter your last name
Please enter your country
kod pocztowy
Proszę wybrać opcję:

Adresat/Adresaci petycji: Ksiądz Biskup Ignacy Dec

Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Ignacy Dec

Pragniemy podziękować Jego Ekscelencji za list otwarty do Bronisława Komorowskiego, prezydenta Rzeczypospolitej Polski, w sprawie niepodpisywania ratyfikacji "Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i przeciwdziałaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej".

Dziękujemy za odważny głos Dobrego Pasterza, który broni nas przed tym, co jest zagrożeniem dla wartości naturalnych i ogólnoludzkich, a przede wszystkim uderza w instytucję małżeństwa i rodziny.

Cieszymy się, że Jego Ekscelencja dał publiczny wyraz temu, co jest także naszym najgłębszym przekonaniem.

W dzisiejszym świecie pełnym moralnych dwuznaczności i postaw, które dezorientują także ludzi wierzących, bardzo potrzebujemy jasnych wskazówek, abyśmy mogli mocno trzymać się Prawdy Objawionej i budować przyszłość naszą, naszych rodzin i Ojczyzny.

Modlimy się razem z Jego Ekscelencją o mądrość serca, by Pan Prezydent stał zawsze po stronie prawdy i prawdziwego dobra Narodu.

Z wyrazami wdzięczności i solidarności składamy serdeczne Bóg zapłać!

Z inicjatywy Diakoni Społecznej Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Gdańskiej,

Gdańsk, 22.02.20015

[Imię i nazwisko]

Dziękujemy Jego Ekscelencji za list do Bronisława Komorowskiego z prośbą o niepodpisywanie ratyfikacji Konwencji Przemocowej

Podpisz tę petycję teraz!

01.000
  807
 
807 osób podpisalo petycję. Pomóż nam osiągnąć cel 1.000 podpisów.